آب و هوا



 



تازه های سایت



پربیننده ترین

کد مطلب: 87098
تاریخ انتشار : 1397/08/17 - 10:43
55 سال دارد و قریب به چهار سال است که پا در این جاده می‌نهد، امسال نیز توفیق زیارت امام رضا(ع) با پای پیاده نصیبش شده و تنها دلیلی که او را به این مسیر کشانده عشق به امام رضا(ع) است.

به گزارش خاورستان، حریم عرشی حضرت ثامن‌الحجج علی بن موسی‌الرضا(ع) مأمن دل‌های شکسته است، زائران این بارگاه قدسی پیاده گام در راه عاشقی می‌گذارند تا دل‌ها را دخیل ضریح مطهرش کنند.

هر سال با فرارسیدن سالروز شهادت امام رضا(ع)، زائران و عزاداران از مناطق مختلف کشور با پای پیاده به شوق دیدن بارگاه نورانی شمس‌الشموس بی‌صبرانه در جاده دلدادگی قدم می‌گذارند تا ارادت خود را تقدیم پیشگاه مولایشان کنند.

باید عاشق باشی تا بتوانی درد و خستگی راه، سوز سرمای پاییزی و پاهای تاول‌زده را تحمل کنی و بتوانی در راه رسیدن به معشوق گام برداری، آری هیچ جز عشق به معشوق نمی‌تواند زخم پاها و درد و رنج مسیر را برایت سهل و آسان کند چرا که تمام این سختی‌ها را برای رسیدن به هدف با جان و دل خریده‌ای.

قرار دل، بی‌قرار است

پیر و جوان، زن و مرد، همه و همه با گام برداشتن در این مسیر 500 کیلومتری خود را به طوس رساندند، زائران پیاده کوی دوست آمده‌اند تا در شب و روز شهادت آقایشان علی‌بن موسی الرضا(ع) در حرمش به سوگ بنشینند و با زدن بر سر و سینه عشق و ارادت خود را به خاندان پیامبر(ص) نشان دهند.

چند روزی است که در راهند، با پاهایی برهنه و صورت‌هایی آفتاب سوخته پرچم‌های یا رضا(ع) و یا حسین(ع) را بر دوش گرفته و هر کیلومتر که به مشهد نزدیک می‌شوند از خوشحالی به هم نوید نزدیک شدن به حرم آقا را می‌دهند، به محض دیدن حرم دستی بر سینه می‌گذارند و سلامی از ته دل می‌دهند و اذن دخول می‌طلبند.

در بین این زائران پیاده افرادی حضور دارند که فیض حضور در جمع زائران اربعین حسینی را از دست داده‌اند، جاماندگان کوی دوست آمده‌اند تا با قدم گذاشتن در این مسیر و با توسل به امام مهربانی‌ها زنگار را از دل‌های خود کنار بزنند و تذکره حضور در اربعین سال آینده را از آقای خود بگیرند چرا که شنیده‌اند پنجره فولاد رضا(ع) برات کربلا میده/ هر کی میره کربُبلا از حرم رضا(ع) میره...

تجربه سفری معنوی همراه با راز و رمز

عرفان یکی از زائران پیاده که به همراه پدر و برادرش برای اولین بار با پای پیاده عازم مشهد شده، می‌گوید: بارها به زیارت امام رضا(ع) مشرف شدم ولی زیارت با پای پیاده چیز دیگری است، سفری معنوی و همراه با راز و رمز.

زمانی که از او می‌خواهم حس و حال خود را در این سفر برایم بازگو کند اشک در چشمانش حلقه می‌زند و با اندکی مکث، بیان می‌کند: اصلا قابل وصف نیست، باید برای یک بار هم که شده این راه را انتخاب کنید، مطمئن باشید هرگز پشیمان نخواهید شد.

طلب حاجت از امام مهربانی‌ها

عرفان که شیرینی سفر با پای پیاده را چشیده به بزرگ‌ترین آرزوی خود اشاره می‌کند و می‌افزاید: حضور در پیاده‌روی اربعین یکی از بزرگ‌ترین آرزوهایم است و از امام رضا(ع) می‌خواهم تا مرا به این آرزویم برساند.

55 سال دارد و قریب به چهار سال است که پا در این جاده می‌نهد، امسال نیز توفیق زیارت امام رضا(ع) با پای پیاده نصیبش شده و تنها دلیلی که او را به این مسیر کشانده عشق به امام رضا(ع) است.

محمد مرکی از زیبایی‌های در طول مسیر لب به سخن می‌گشاید و می‌افزاید: حدود 11 روز ره می‌سپاریم تا به حرم رضوی برسیم و طی این مدت چیزی جز زیبایی و عشق و ارادت به امام رضا(ع) نمی‌بینیم، هرچه به مشهد نزدیک‌تر می‌شویم تپش‌های قلبمان بیشتر می‌شود و آرامش عجیبی در دل‌هایمان هویدا می‌شود.

وی زیارت با پای دل را نشانه ادب به ائمه می‌داند و به یکی از معجزات امام رضا(ع) اشاره می‌کند و می‌گوید: شاید باورتان نشود، سال 95 که برای دومین‌بار تصمیم گرفتم با پای پیاده عازم مشهد شوم دچار بیماری سختی شدم و دکتر اجازه خروج از استان را به من نمی‌داد و این موضوع نیز با روزهای اعزام زائران پیاده به مشهد مصادف شده بود.

معجزه عشق/ تا زنده هستم در این مسیر گام برمی‌دارم

مرکی با بیان اینکه به نحوی بیماری در بدنم رسوخ کرده بود که نای راه رفتن نداشتم، اضافه می‌کند: با دلی شکسته و چشمانی بارانی به امام رضا(ع) متوسل شدم و ظرف چند روز به روال عادی برگشتم و اثری از بیماری در وجودم نبود، من به عینه معجزه امام رضا(ع) را مشاهده کردم و درست از همان سال نذر کردم تا زمانی که زنده هستم و جان در بدن دارم در این مسیر طی طریق کنم.

از او در خصوص سختی‌های راه می‌پرسم، می‌گوید: شاید مخاطبان بگویند سخنانم شعار باشد اما به نظر من هیچ سختی در کار نیست چرا که شوق زیارت امام رضا(ع) مشکلات مسیر را ناچیز می‌کند، زمانی که با جان و دل پا در این مسیر بگذاری تمام سختی‌ها برای انسان شیرین می‌شود، تا وقتی که پا در این جاده نگذاری و شیرینی‌های آن را نچشی سخنانم را درک نمی‌کنید.

چه سختی‌هایی که در این مسیر به عشق امام هشتم(ع) آسان می‌شوند و چه دلتنگی‌هایی که با دیدن گنبد یار به پایان می‌رسند، کسانی که گام در این مسیر می‌گذارند هر کدام حاجتی در دل دارند و سختی راه برایشان شیرین است.

عنایت امام رضا(ع)/ فرزندی که نذر شمس‌الشموس شد

محمد میری یکی دیگر از زائرانی است که برای دومین بار مسیر 500 کیلومتری بیرجند تا مشهد را با پای پیاده طی می‌کند، می‌گوید:  سال گذشته نذر کرده‌ام که به مدت 10 سال در ایام شهادت امام رضا(ع) پای پیاده به مشهد بیایم و از خداوند نیز می‌خواهم در این مسیر کمکم کند تا بتوانم به عهدم پایبند باشم.

وی که بزرگ‌ترین هدیه زندگی خود را از امام رضا(ع) گرفته، بیان می‌کند: قریب به هشت سال از زندگی مشترک من و همسرم می‌گذشت و به امید داشتن یک فرزند روزها را شب می‌کردیم، تحت نظر پزشکان زیادی قرار گرفتیم و در آخر به هیچ نتیجه‌ای نرسیدیم و آخرین حرفی که دکتر به ما زد این بود «راه دیگری وجود ندارد، شما فرزنددار نمی‌شوید، بهتر است یک فرزند را به فرزندخواندگی بردارید»

این زائر امام رضا(ع) ادامه می‌دهد: تمام امیدمان را از دست دادیم و این موضوع سبب بر هم خوردن زندگیمان شد چرا که خانواده‌ها با فرزندخواندگی مخالف بودند و ما مانده بودیم و یک زندگی در حال فروپاشی، همسرم پیشنهاد زیارت به مشهد را مطرح کرد به قدری دلمان شکسته بود که یک لحظه درنگ نکردم و شبانه عازم مشهد شدیم، ما زندگی خوبی داشتیم و دلیلی بر فروپاشی آن نمی‌دیدیم و نمی‌خواستیم این امر اتفاق بیافتد.

وی با اشاره به اینکه زمانی که به مشهد رسیدیم ساعت 4 صبح بود، می‌گوید: همزمان با حضور ما در صحن امام رضا(ع) صدای اذان بلند شد و به سمت پنجره فولاد امام رضا(ع) روانه شدیم، آن شب هر چه خواستم به آقا گفتم، تمام قول و قرارهایم را با امام رضا(ع) گذاشتم و بعد از چند روز اقامت در مشهد به شهر بازگشتم.

میری با صورت بارانی و صدایی لرزان در حالی که سر بر سجده می‌گذارد و شکرگزار خداوند و عنایت امام رضا(ع) می‌شود، بیان می‌کند: شاید باورتان نشود ولی بعد از گذشت چند ماه صاحب فرزند شدیم، نذر کرده بودم اگر فرزندم دختر باشد نامش را فاطمه و اگر پسر بود نامش را رضا بگذارم، به لطف امام رضا(ع) خداوند یک رضا به ما عنایت کرد و از آن سال نذر کرده‌ام به مدت 10 سال در پیاده‌روی به سمت مشهد شرکت کنم و بعد از آن نیز این مسیر را به همراه پسرم ادامه دهم.

جوانی در آرزوی شهادت

سبحان یکی دیگر از زائران امام رضا(ع) است که حدود 11 روز را به عشق امام خوبی‌ها طی طریق کرده، این جوان 24 ساله که تجربه یک بار حضور در پیاده‌روی اربعین را دارد به حضور خود در پیاده‌روی حرم رضوی اشاره می‌کند و می‌گوید: امسال برای دومین بار قصد حضور در پیاده‌روی اربعین را داشتم که به دلیل برخی مشکلات از حضور در این مراسم معنوی باز ماندم و به همین دلیل در سیل مشتاقان حرم رضوی حاضر شدم تا ضمن تجربه این سفر معنوی به بزرگ‌ترین آرزوی خود برسم.

سبحان که ت‌ تک گام‌های خود را به نیابت از شهدای وطن پیموده دستی بر صورتش می‌کشد و با صدایی همراه با بغض، ادامه می‌دهد: نه بیمارم و نه مشکلی در زندگی دارم، تنها یک درخواست از امام رضا(ع) و امام حسین(ع) دارد و تنها به شوق همین آرزو پا در این مسیر نهاده‌ام و آن هم شهادت است.

یا شاه خراسان! آمده‌اند تا پناه بگیرند، حاجت روا شوند، در مظلومیت و مهربانی پیشوایشان سوگواری کنند، خانه، مدرسه، دانشگاه و کارشان را رها کرده‌اند تا بگویند ما هستیم رضا(ع) جان، قدر بودنت در سرزمین‌مان را می‌دانیم و به پاس حضورت هر فاصله‌ای را از میان برمی‌داریم و هر مشقتی را به جان می‌خریم.

انتهای پیام/140

فارس



نظر شما

ایمیل شما جهت ارتباط بوده و نمایش داده نمی شود.