آب و هوا



 



تازه های سایت



پربیننده ترین

کد مطلب: 84721
تاریخ انتشار: 1397/04/04 - 10:33
از بلوار امام رضا(ع) به سمت صیاد شیرازی که حرکت می‌کنیم، سمت راست خانه‌های کاه‌گلی را می‌بینیم که از بافت شهری دور هستند اما شاید هم نزدیک‌ترین نقطه به مرکز شهر باشد و محروم از امکانات.

به گزارش خاورستان، از بلوار امام رضا(ع) به سمت صیاد شیرازی که حرکت می کنیم، سمت راست خانه‌های کاه گلی را می بینیم که از بافت شهری دور هستند اما شاید هم نزدیک‌ترین نقطه به مرکز شهر باشد و محروم از امکانات، اگرچه طبق گفته‌ها قدمتش به اوایل پیروزی انقلاب برمی‌گردد و اکنون با گذشت چند دهه هنوز بافت اولیه‌اش را حفظ نموده است، محله‌ای که از سه طرف به کمربندی و از طرف دیگر توسط ساختمان‌های بلند قامت و آسمان‌خراش محصور شده است، محله‌ای که بارها با گذر از مجاور آن بشری به چشمت نیامده و بیش‌تر به جایی می‌ماند که به عنوان بافت سنتی حفظ شده و به نظر می‌رسد برای ماندگاری آن به همان نحو تلاش می‌شود.

 
از محله جلیلیان صحبت می‌کنم: قسمتی از شهر بیرجند که علیرغم یدک کشیدن اسم شهر اما از حداقل امکانات محروم است، بارها این سؤال در ذهنم ایجاد شده بود که چرا در این محل تحولی ایجاد نمی‌شود تا اینکه دیروز صبح خانمی که در پوشش لباس اداری بود نفس زنان از رودی که حائل روستا و جاده اصلی قرار گرفته خود را به سرویس رساند و با تشکری که از راننده واحد داشت در بغل دست من نشست. پس از چند لحظه‌ای که نبض قلبش آرام گرفت، سر صحبت را با او اینگونه باز کردم. برای سرکشی به این محله رفته بودید؟ که با تعجب گفت نه در این محل ساکنم. او که ابتدا از جواب دادن طفره می‌رفت با نشان دادن کارتی که همراهم بود سفره دلش باز و گلایه‌ها بر لسانش جاری شد.
 
مشکلات محله به یکی دو تا ختم نمی‌شود
 
نمی‌دانم از کجا شروع کنم، مدت زیادی نیست که در این محل ساکن شده‌ام و تنها دلیلم برای زندگی در این محله از یکسو خانه‌ای است که متعلق به خودمان می‌باشد و از طرف دیگر اجاره‌بهای گزافی که در دیگر نقاط شهر وجود دارد و گرنه از حداقل امکانات که به زندگی در این محل دلخوش باشید، محروم است.
 
اینطور برایتان تعریف کنم که از خدمات یک روستا هم برخوردار نیست، به عنوان مثال با گذشت چندسال از بحث واگذاری امتیاز گاز  به شهرستان بیرجند این محله  هنوز بهمن سال 96 به این نعمت دست یافت و تا قبل از آن برای گرمایش از نفت استفاده می‌شد، تنها به آب و برق تجهیز بود که شاید بعضا برخی روستاها نسبت به این محل از خدمات بیش‌تری برخوردار باشند.
 
با وجود این که حدود 30 خانواده در این محل سکونت دارند اما بچه‌های این محله برای رفتن به مدرسه باید هر روز مسیر رود اصلی شهر و جاده‌ای که خودروها با بالاترین سرعت تردد می‌کنند را طی کنند که واقعا در روزهای زمستان و سایر روزها با توجه به بارش‌های موسمی گذر از این رود بازی کردن با جان بچه‌ها است.
 
مشکل دیگر اینکه که اگر شما به عنوان فردی که تاکنون با خودرو به این محله نیامده پس از ورود از سمت جاده‌ای که از بلوار شهید صیاد شیرازی به این محله ختم می‌شود و راه را نابلدید حتما پس از طی نمودن چند متری به رودی سقوط خواهید کرد که تاکنون به سقوط چندین موتور و خودرو به این رود شده و علیرغم اینکه بارها به مسئولین تذکر داده شده است اما هیچ‌کس برای رفع این معضل گوش شنوایی نداشته است.
 
این محله رنگ بهداشت به خود نمی‌بیند
 
بحث مهم‌تر از آن مشکل بهداشت محله است که تنها کاری که از طرف شهرداری انجام شده گذاشتن دو سطل زباله و تخلیه آن پس از گذشت چند روز است. مشکلی که با توجه به اینکه برخی از اهالی در منازلشان دام و مرغ دارند در روزهای گرم تابستان بیداد می‌کند و نه تنها کک و کنه میهمان خانه‌ها می‌شود بلکه صبح و شام سگ‌های ولگردی که شاید دلیل آمدنشان به این محل همان صدای گوسفند و مرغ‌ها باشد آرامش را از اهالی محل سلب نموده است بگونه‌ای که از یک ساعت خاصی من و امثال بنده حتی جرأت اینکه از منزل خارج شویم را نداریم.
 
مورد دیگر که شاید این هم تقریبا مشکلات بهداشتی را مضاعف می‌کند خاکی بودن کوچه‌ها است که به نظر می‌رسد هیچ چاره‌ای برای آن اندیشیده نشده و با وجود اینکه برای اهالی محل در زمستان و هنگام شروع وزش گردبادها معروف به بادهای سیستان بسیار مشکل ساز است و این بماند اما واقع شدن این محله با این وضعیت در کنار پارک صیاد به نظر خودم برای این فضا و حتی ورودی خود شهر وجهه مناسبی نیست.
 
و معضلی که از همه بیش‌تر به چشم می‌آید و واقعا انسان را متأثر می‌کند با توجه به آرام بودن جو محله، چند منزل مجردی وجود دارد که هر روز خدا پای جوانان ناشناس (دختر و پسر) در این محله باز شده که نه تنها برای خودشان مشکل درست می‌کنند بلکه امنیت را از سایر اهالی سلب نموده‌اند تا جایی که چند بار این مشکل به حضور نیروهای انتظامی در محل ختم شده است اما راه حل اساسی برای این آسیب اجتماعی از سوی مسئولین اتخاذ نشده است.
 
تکلیف چیست؟
 
در واقع شمار مشکلات در حدی است که اگر بخواهم بگویم شاید به شمار تعداد نفرات ساکن در محل برسد اما نمی‌دانم با بیان این مشکلات روزنه‌ای از امید برای اهالی محل در جهت حل این موارد وجود دارد یا نه؟
 
براستی منی که این مشکلات را می‌شنوم و شما که مخاطب خواندن این مشکلات شده‌ای آیا اگر این وضعیت برای ما هم وجود داشت براحتی از کنار آن می‌گذشتیم، از ایجاد یک پل برای خدمت به همنوع خود و یا استقرار خانه بهداشت و گشت ارشاد در عصری که ادعای مدرن شدن وجود دارد دریغ می‌شود، آن‌هم در محله‌ای که اگر چه جزئی از این شهرستان است اما واقعیت امر آن را وصله‌ای قرار داده که هیچ همخوانی با اصل پارچه ندارد.
 
ذکر این همه مشکل ما را بر آن داشت تا گفتگویی با شورای شهر داشته باشیم که خانم هلال با اشاره به اینکه این محله از قدیم برای اسکان شبانان بود افزود: این محله هنوز در محدوه شهرداری نیست که بتواند خدماتی بگیرد اگرچه تاکنون از طرف شهرداری به اهالی محل پیشنهاد فراهم نمودن هزینه آماده‌سازی صورت گرفته است اما  این پیشنهاد از سوی اهالی مورد قبول واقع نشده است.
 
وی با بیان اینکه تا زمانی که این محله در طرح قرار نگیرد مشمول خدمات شهرداری نیست گفت: البته راه و شهر سازی قرار است که از طریق پروژه زعفرانیه این محله را  به شهر ملحق کنند. اما با توجه به اینکه اسناد این محله مشاء است نمی‌توان برای این محل  از سوی شهرداری کاری انجام داد.

 

انتهای پیام/4

منبع: روزنامه مهرمشرق



نظر شما